-یادمه همون روزای اولی که باهم درباره ی احساساتمون حرف زدیم ، همون زمانی که درباره سهراب سپهری و زندگی و سبز بودنش حرف زدیم و رسیدیم به بحث جدال قلب و مغز ، گفتی با اینکه ازش استقبال میکنی اما اونقدرا هم جدیش نمیگیری. گفتی انسان نامحدوده ، نمیشه توی کلمات خلاصه ش کرد. نمیشه با پرسیدن چند تا سوال کوتاه با خبر شد از روحیات این موجود پیچیده.گفتی عمل کردن به این کلیشه های خارج از منطق ، مثل این میمونه که برای ی روح بینهایت قالب محدود درست کنی تا زندانی بشه و
برچسب:
نویسنده: آرتمیس محمدی
تاريخ: سه
شنبه
29 آذر
1401 ساعت: 13:54